|
Toen Hij de mensenmenigte zag, voelde Hij medelijden met hen, omdat ze er uitgeput en hulpeloos uitzagen, als schapen zonder herder. Hij zei tegen zijn leerlingen: ‘De oogst is groot, maar er zijn weinig arbeiders. Vraag dus de eigenaar van de oogst of hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen.’ [Mattheus 9:36-38 uit de Nieuwe Bijbelvertaling] Verdwaald…  Op het grootste plein ter wereld – het plein van de hemelse vrede in Peking - raken jaarlijks duizenden mensen de weg kwijt. Ze verliezen hun reisgezelschap uit het oog, en kunnen door de mensenmassa de weg terug niet zelf meer vinden. Uitgeput en radeloos zoeken ze hun groep, maar vinden die niet. Jongeren en ouderen, mannen en vrouwen. Hoewel de gidsen telkens nadrukkelijk waarschuwen, gebeurt het toch, elke dag weer. Om moedeloos van te worden. Op het grote, wereldwijde kerkelijk erf verdwalen ook vele ontelbare mensen, jong en oud. Ze raken de weg kwijt, weten niet meer waar ze het zoeken moeten. Eenmaal losgeraakt van de groep, verdwijnen ze in de grote massa, waar ze zijn overgelaten aan zichzelf. Niemand die hen lijkt te missen. Geen gids die hen de weg wijst. Arme schapen … PastoraatOnze Heer, Jezus Christus, trok rond langs alle steden en dorpen (vers 35). Hij gaf er onderricht in de synagogen, verkondigde het goede nieuws over het Koninkrijk en genas iedere ziekte en elke kwaal. Hij zag in de tijd dat Hij hier op aarde rondwandelde zo hele massa’s mensen naar Hem toe komen. Als schapen zonder herder. Waren er dan geen herders? Waren er geen mensen die hen pastoraal bijstonden met raad en daad? Het ging Jezus aan het hart wanneer Hij de mensen zo uitgeput en hulpeloos zag gaan. Hij had medelijden met hen, sterker nog: Hij was tot in zijn binnenste beroerd bij de de aanblik van de ellende van al die mensen. Nooit was Hij te moe om die schapen, zijn schapen, die de Vader Hem had gegeven, te verzorgen. Hij stond hen bij met raad en daad: vertelde over de weg naar het Vaderhuis, en verzorgde hun wonden. Als de goede herder gaf Hij zijn leven voor ons, arme schapen. Vragen naar de weg“Vraag niet naar de weg, want iedereen is de weg kwijt …”, verzuchtte ooit een zanger. Nee toch? Wij kennen de Weg toch? Jezus wijst ons niet enkel de weg, maar Hijzelf ís de Weg naar de Vader! Daar zijn we thuis, daar horen we. Jezus leert het zijn leerlingen: “bid om werkers voor de oogst.” Hele massa’s mensen moeten de weg naar huis weer vinden. Moeten daarheen geleid worden, en wij mogen de gidsen zijn. Als knechten van de Herder. Laten we daarom niet moe worden, maar met de liefde en bewogenheid van onze Heer, de schapen die dreigen te verdwalen, erbij roepen: hier moet je zijn! En er is goed nieuws: eens zal niemand meer hoeven te verdwalen. Straks, in de de stad van de hemelse vrede: het nieuw Jeruzalem! ds. Gerard Nederveen. |
Uit de pastorie
